Eh!…
Vjen një moment kur ti mbush 30, 40 vjeç, dhe, befas, të duket se mësove gjithçka, se di gjithçka, se ke përvojë më shumë se gjithkush, se bota, me dijetarë e mbretër, po përulet e venitur nga rutina e saj para shkëlqimit tënd të pashoq.
Eh, ai moment!…
Fatkeqësi për ty!…
Truri yt i sunduar nga deliri i moshës, nuk udhëhiqet më nga rrudhat e veta, nuk i lë më hapësira eksplorimi mendjes sate dhe ajo priret prej shkëlqimit të rremë të sipërfaqeve të lëmuara, prej reklamës së fasadave, prej xixëllimeve të dukjeve, prej nazeve e ojnave të moshave të reja, prej ylbereve të dylberëve…
Eh, ai moment!…
Mjerë ti!…
Kërriçi, me kërcimet e veta të pamendta, të duket më simpatik se Gomari; Gjeli fluturak, që fryhet e i kapardiset Pulës, mund të pjellë papritur vezë të arta; Mushka, e bija e Gomarit, mund të mbarset e të pjellë kërriça…
Eh, ai moment!…
Vajtim për ty!…
Profesori i thinjur, i kërrusur nga ngarkesa e dijeve, të duket plak i rrjedhur, budalla, e qeshura e tij, dikur diturake, sot e pavend, tradicionale, si një rrobe dalëmode e varur në një tel; Shoferi i tij, Kërriç model, me batutat alla tallava, të lë pafrymë me zgjuarësinë moderne që ka; Bodiguardi i tij, që shkëlqen si Gjeli, të drithëron lëkurë, muskuj e tule, me aftësinë e madhe të xhonglimit që ka…
Eh, ai moment!…
Zoti të shpëtoftë ty!…
Baba i rraskapitur nga hallet, i tkurrur nga dëshpërimi për ty, të duket se buzëqesh shëmtuar, se flet si papagall, se leh si qen, më antipatik se kurrë, një qënie bezdisëse që Toka më kot gjallë e mban; Nëna, eh Nëna, kjo Dhimbje kockë e lëkurë, që dritëronte si mbretëreshë dikur, kur të ushqente me gji, sot kaq e pavlerë, një paçavure shtëpie, që bën pis rrugën tënde, që frenon hapat e tua drejt ëndrrave të mëdha plot triumf e lavdi!…
Zoti qoftë me ty!…