Dhe ketu ku jam takoj njerezit e mi
Ata qe halli e derti i largoi
Ndajme kujtime mall e nostalgji
Per vendin qe na rriti, nuk e harrojme
Jemi si zogj te degdisur arratis
Larg vendeve te huaja
Por ruajme gjuhe kulture e fis
E nuk jemi kurre te harruar
I ndajme deshirat e kujtimet per atdheun
Dhe bashke qajme hallet plot mall
Se kur per vizita do te kthehemi
Njerezit tonë per ti pare
Q’jane keto murana qe na kane nzene prite
Nuk na lene koken me ngrite
Edhe dielli na eshte hidherua
Rrezet nuk don me na leshuar
Q’eshte ky mallkim qe ra mbi ne
Jemi mbyllur si ne kope
Presim mengjese te na agojne
Dite e re nafak e re thojme
Zgjohemi me shprese lajme te mira te ndegjojme
Te zhduket kjo pademi lutemi pa nda
O zot i gjithesise tek ty jemi mbeshtet nuk e dim e nesermja valle se çka na pret
Edhe korbat e zi valle pse jane trazuar
Ky popull i mjere mbet gjithmon i vuam
As buken e gojes ska si me fituar
As ne shtepi femijeve skan çka me ju qua
Por per çdo dite me shprese ata jetojne
Se do te kalojn kete veshtersi se jemi te forte
Do te behet erresira drite ta largojme çdo murane
Shpresa Gashi ZurNaci
Ti hyre mengadale dhe pa ze tek une
Hyre qetas, pa me shqetsuar
Pa shenja pa buje
Mundohesh te me sfidosh
Mundohesh te me thyesh
Pse keshtu ?
Kot e kanë ëndrrat e tua
që ushqenë me frymën e mashtrimit
kot i zgjaten veshët shpresave të tua
do ti zbehë vet koha
mos ia ushqe muzën dëshprimit
Një ditë do ta bindësh veten
ndoshta do të jetë vonë
unë s’do ti fryja këtijë frymëzimit
mos i mashtro shpresat
ik sa stë është bere vonë
258Marjeta Musaraj, Barie Çupi e altri 256
Mi piace
Commenta