Puthja e dashurisë!
Puthja gonxhe trëndafili
Petalet e brishta i hap pak nga pak
Aroma e tyre përhapet si fllad pranvere
Shpirtin lumturon, jetën të shton
Ka puthje të ëmbla, të sinqerta
Burojnë nga shpirti , dalin prej zemre
Fjalët humbasin, ndjenjat ndizen flakë
Llavë e dashurisë të djeg për së gjalli
Ka puthje që janë si veriu i acartë
Vijnë si stuhi të ftohta , të akullta
Lotët kanë ngrirë nga zhgënjimi
Në shpirt sjellin dimrin zëmërak
Ka puthje hipokrite, të ndezura zjarr
Buzë sikur të puthin , në fakt të kafshojnë
Puthje të hidhura që të helmojnë
Plagët e shpirtit më shumë ti shtojnë
Puthjen e ka bekuar perëndia
Urë bashkimi , dy brigje takon
Puthja e dashurisë, burim që s’shteron
Trëndafil me vesë , vaditur je gjithmonë
28.05.2021
Silvana Çekiçi Rodi
“”””””””””””””””””””””
Shpirti vajton …por shpreson
Shpirti në heshtje ri vajton
Lotët e tij asnjë si shikon
Ato lot flasin shumë
I ndjen dhe kupton zemra ,
që është lënduar shumë
Ky shpirt ….shpirtin tënd pranë e do
Ftohtësinë , largësinë nuk ka forcë të rezistojë
Do zjarrin pasion, akujt të shkrijë
Në ujvarë e ndjenjave shpirti të lundrojnë
Shpirti i malluar endet i pashpresë
Në rrugët pafund të pritjes së gjatë
Dashuria mbeti përtej detit
Shpresoj një ditë të kthehesh në folenë e vjetër
Që tashmë ka mbetur bosh.
Mbase lotët e shpirtit që vajton
I shndëron në perla shprese dashurie.
Silvana Çekiçi Rodi
