Bajram Muharremi
LAMTUMIRË MIKU IM MËRGIMTAR
Se mërgimi është plaga më e rendë e shoqërisë sonë, kjo është argumentua dhe dokumentua me shkeuj dhe se edhe sot në ditët bashkëkohore vazhdom të jetë vragë dhe plagë e rëndë për familjet tona.
Unë këtu do ndalem te miku im, ardhetari Shukri Kurti, minator i Trepces, minator i orëve të para të kundështimit të dhunës se shteti jugosllav ndaj shqiptareve ne vitet 80 dhe një ndër organizatorët dhe pjesëmarrësit aktiv të Greves së minatorëve 20 – 28 shkurt 1989.
Du parë padrejtësitë, dhunën dhe shkatërrimin shoqeror ai u organizua me shokët e punës në kundershtim të pushtetit të kohës.
Për shkak të veprimtarisë se tij atij iu desh që në vitin 1991 le vendlindjen, le shokë e miqë, dhe atdheun dhe ia mësyen veiut të largët të Europes.
Arrin të vendoset në Mbretërin e bashkuar të Suedisë, ku menjëhere fillon aktivitetine e tij për ndihmë vendlindjes, sepse ai më së mkiri e dinte se në cfarë gjendje e kiishte lënë.
Angazhohet në grumbullimin e 3%, pastaj në ”Vendlinjda thërret”, ndihmë për Drenicën dhe UCK.
Angazhohet në organizimine protestave dhe demonstratave të shqiptarëve kundër regjimit jugosllav në Suedi, ku ishte cdo here pjesëmarrës aktiv dhe ndër organziatorët e tyre, pjesëmarrës në Grevat e minatorëve mergimtar në Suedi.
Është për tu përmendur se deri në frymën e fundit atdhetari dhe minatori mergintar Shukri Kurti nuk ndali kontributine tij për ndihmë vbendlindjes, për ndihmë Kosovës, në ndihmë mësimit të gjuhës shqipe në shkollat suedeze.
Andaj kontributi i këtij atdhetari mërgimtar është i madh edhe si Minator Grevistë ku iu shkullen themelet regjimit jugollav komunist.
Shukri na la ne në mkoshën e tij 73 vejcare me nje kontrubt të cmueshëm për berzat e ardhshëm të shtetit tonë Kosovës.
A është i vertetë largimi yt
Që na e le pa e nxjerrur fjalën në fyt
Një termet goditi këtë qiell
Kur u shua i madh ku diell
Trupi im prush më digjet
Nuk arrij ta besoj këtë të vërtetë
