Flas me vargun tim,me përkëdheli,
kërshëri fëmie,brenda fjalës je ti,
ndezur vullkan,ndjenjë e shpirtit tim,
zemër zjarr i një Dielli në shkëlqim.
Lumturohem shumë,në ç’do ndjesi,
çiltër buzëqesh,ëmbël si një fëmi.
Pas një pasioni të ndezur,jemi ne.
u njohëm si një lojë në plot hare,
symbyllur,në dëlirësinë e një femre,
mpleksur pas meje,në fjalë zemre.
Shpirt që mbretëron në brishtësi,
mbështjellë në ndjenja,në dashuri.
Mere vargun tim,në rreshta butësi,
në sfondin blu të Qiellit,unë dhe ti,
ç”do germë,peisazh i një të vërtete,
në ç’do kapitull,frymim i një jete.
Nisje mëngjesesh,me sfida përball’
finish startuar,me puthje plot mall.
Mister i fshehur në përditshmëri,
labirinth lakuar,në kthesa,në risi.
Surpriza të ethshme,në brendësi,
makth i fshirë,skanuar në ligësi.
Mere vargun tim,që daljen të gjesh,
flake ç’do trishtim,pranë do m’ kesh !