Shtrëngatë…
Përplasen retë zemëruar
kurmit të qiellit errësuar
e gjarpërinjt e shtrëngatës
zhurmojnë furishëm
drithërimën e dhimbjes
që rrjedh si litarë lotësh
pikëlluar shiut vjeshtak të melankolisë
ku britmat e shakullisura të kohës
tkurrin mendimet e ethshme
deri në përpëlitje…
Marjeta Shatro Rrapaj
“”””””””””””””””””””””””
Vendlindjes…
Vendlindja ime,
lidhur ngushtë me një lumë e një mal,
ku midis tyre shtrihet gjithë bota ime
që ndjek meridianë zgjatur përtej tyre
në fluturim mbi gjurmët e të parëve,
ku gjyshi im është një bredh i blertë
e gjyshja ime një zambakë i bardhë
hallat e mia manushaqe pranvere,
xhaxhallarët e mi dy lisa të heshtur.
Rend shpirti im mes tyre çdo natë,
janë gjaku im që më vë në lëvizje,
pjesë nga e shtrenjta vendlindje
e unë një thëllëzë që fshihem mes tyre
e shuaj mallin që digjet syve
e pikon dritë vegimesh të ndritshme
ëndrrash vezulluese me drithërima dëshirimi,
dihama dhimbjeje,dalldi përjetimi,
shkreptima mendimi për shpirtëroren
plot trajta të larmishme,
për ty vendlindja ime!
Marjeta Shatro Rrapaj
