MASA E DASHURISË
O diell, burimi i jetës, gjithësisë,
Që e ngrohë botën me rrezatime,
Po të kishte një masë të dashurisë,
Sa ti e ka forcën dashuria ime.
Dashuria, si diell e ka rrezatimin,
Vozitë papushim porsi drejtëvizore,
Ndaj s’ka masë ta japë përkufizimin,
Për dashurinë e pastër njerëzore.
E çmuar, thesar e mbi thesar,
Pasuria më e madhe, më e vyer,
Fluks drite, vezullim, margaritar,
Dorë e butë që hapë miliarda dyer.
Madhështore, s’mund të përshkruhet,
Shpaloset me ndriçimin më hyjnor,
Futet brënda zemrave e aty ruhet,
Dhe vishet si mbretëreshë me kuror.
Bardhësi, si valë e bardhë e detit,
Shungullon e vetëtinë si rrufeja,
Në pak sekonda i bie rreth planetit,
Fitimtare gjithmonë ndër beteja.
Transparente porsi qielli blu,
Hyjneshë e bukur, nëna e njerëzisë,
E veshur me përjetësinë, gjithashtu,
Univers i paqës dhe lumturisë.
Isuf Sokoli
“””””””
