…”Ne ate dhome gjysem te ndricuar, valle isha une, valle ishte ajo…??!!!”
…..Ngadale shtyu deren dhe ashtu e qete hyri ne dhomen time pak te ndricuar, nuk u besova syve, per te siguruar qe ishte ajo i ferkova disa here fort per tu bindur se ishte aty ne dhomen time me drite te zbehte.
Me kishe dale gjumi heret ne mengjes dhe sapo e kisha pire kafen dhe nga syte e kisha zbuar gjumin shume kohe me pare. Ajo qe po shikoja ne ato momente me bente te besoja se isha akoma ne endrren time ne ato sekretet e mia.
U ngrita ju afrova desha ta prek. Nje parfum u derdh nga shtati i saj. U stepa.. O zot ishte i njeti parfum qe ne enderr kisha ndjere shume nete me rradhe
Nuk po u besoja syve nuk eshte e mundur mendoja me vete qe kaq rastesisht e njejta femer qe une endrroja vazhdimisht, me te nejtin parfum, qe e ndjeja ne trupin e saj ishin ne ato momente ne kete dhome aty me mua vetem nje hap larg meje, mjafton te zgjasja doren ta prekja.
Mos valle isha akoma duke enderruar?.
Befas u degjua zeri i saj:
-Ke ndrojtje nuk po afrohesh.
Nuk u besova vesheve, i njejti ze si ne enderr.
-Jo nuk ka mundesi te ndodhe kjo.
Pickova krahun tim, ose une nuk isha ne vete, ose ne ate cast ne kete dhome pak te ndricuar kishte zbritur vete mrekullia.
E veshtroja, por syve nuk po u besoja
I ndjeja parfumin, kembet nuk me bindeshin, mu lidhen nuk munda ti afrohesha .
Po ai ze e degjova, zeri i endrres.
Cudi si u bashkuan te tera: Syte, parfumi dhe po ai ze.
Si eshte e mundur qe te treja ti gjeja tek nje femer ate te endrrave.
Po, e dija qe me ate femren e endrres time do te takohesha nje dite, se me ate kam biseduar nete e nete me rradhe, syte e saj i ndjeja i dija se ishin te ngrohte plot drite, pak te trishtuar nga dallget e jetes qe kishte kaluar. Por zeri saj me sillte ndermend nje melodi te padegjuar me pare.
Dhe ne momentin, qe e kisha larg vetem nje hap nuk po u besoja syve.
Kete takim me te tani e kisha menduar, krejt ndryshe, pa u dhene rendesi detajeve, por harrova qe pikerisht keto detaje me bejne te vecante mua.
Ajo qendronte ne dhomen time per here te pare shikonte e qeshte.
A thua e dinte e priste prej nje kohesh te gjate kete takim. Ne syte e saj shprehej qarte deshira per te qene e perqafuar edhe pse kishim kohe pa e pare njeri tjetrin. Por kishim shkembyer mesazhe pa ze mes shpirterave tane.
Sigurisht qe edhe mua me mbante pushtuar e njejta deshire, qe ato caste lumturie te zgjasnin sa me shume, por rrija si i grire para asaj mrekullie, qe qeshte vetem qeshte, qe mu shfaq ne ate dhome gjysem te ndricuar.
E mposhta deshiren ne thellesi time si mashkull dhe deshiroja akoma ta shikoja, te besoja qe ishte ajo, vetem nje hap larg meje dhe jo nuk ishte enderr, te besoja se ajo ishte e verteta dhe se une une sapo isha zgjuar nga ai endrrim i bukur. Kisha ndaluar i perhumbur nga syte e hutuar dhe nga parfumi, isha i mpire nga zeri i saj.
Isha i sigurte se une isha i pari qe ajo provonte tradhetine, por isha i sigurte se ajo kishte pritur gjate, e bindur se ishte se ishte ketu ku deshironte, per te me zgjuar nga kjo perhumbje me mori duart e mia dhe i ngriti ne supet e saj.
-Jam e jotja- me tha- me gjysem zeri, me shtrengo fort pas vetes.
Dhe buzet e saj te nxehta, te ngrohta percollen ne cdo qelize timen pasionin e saj, sikur donte te me perpinte mua.
Ato puthje me zgjuan plotesisht, e kuptova e ndjeva se nuk isha ne enderr, ajo nuk ishte pjella ime e fantazise se cmendur, por ajo ishte e mbeshtjelle ne krahet e mia.
Fiksoja cdo gje te saj, cdo levizje te shfrenuar te saj ne krahet e mi mu dorezua pa asnje medyshje apo dyshim. Gjithmone kam qene i kujdesesh per te mos lene shenja prapa, por ate cast me te e humba vetkontrollin.
E mbulova me puthje te nxehta, loteve te saj ju pergjigja me vrullin e marrezise, qe vete ajo e ndezi pak caste me pare.
Ate qe enderroja e kisha aty ne dhome te dy lakuriq zhveshur nga cdo veshje, zhveshur nga turpi, paragjykimi, apo grisur nga ndjenja e fajit te tradhetise, cdo mur pengese ishte rrezuar.
Kjo nuk kishte asgje te perbashket me ato femrat e tjera qe edhe emrat ua kisha harruar tani, ajo nuk bente sex, ajo bente dashuri ne ate menyre qe vete fjala eshte e varfer ta tregoje, cdo puthje e saj, cdo prekje qe ndihej thelle tek une, shijohej ne menyren me magjike qe nuk e kisha provuar me pare.
Nuk e di kush dha e kush mori me shume une apo ajo, as e di sa zgjati, oret kalonin mes ofshamash renkimesh, pasioni te pa rreshtura njera pas tjetres.
Kalova cdo kufi imagjinate ne krahet e mikes sy embel, nuk e dija ku jetoja ne kete bote apo ne nje bote tjeter, me dukej sikur ne ishim padronet e kesaj bote te fshehte.
E zhveshur, e shkrehur dhe e dersitur nga pasionet pak caste qendroi e mbeshtetur ne gjoksin tim. Frymemarja krejt e crregullt perplasej ne faqet e mia, zemra i rrihte aq fort si goditjet e nje cekani mbi kraharorin tim. Duart e saj preknin cdo pjese te trupit tim duke falenderuar per kenaqesine qe kishte marre, gjoksi i saj i plote ngjeshej ne kraharorin tim, kembet e saj qendronin te gershetuara mbi kofshet e mia te zhveshur.
Me veshtroi gjate ne sy nuk foli asnje fjale me puthi lehte cepin e buzes, u ngrit, u vesh me nxitim, se koha qe kishte menduar te ndante me mua kishte kaluar ore me pare pa u kuptuar, ktheu koken ne ikje e siper dhe me dhuroi nje buzeqeshje qe kurre nuk do te harro dhe peshperiti embel:
-Te falenderoj i dashur, sot isha femer e plote krah tej, sot vertet kam bere dashuri…
…….Ashtu i shtrire qendrova gjate dhe pyeta veten:
-Ne krahet te asaj femre isha une valle!!?….
