Harrimtare
Shoh një grua,
mbështjellë si uragan
një lumë mban në duar,
kërcej të thyer,
mbi supe ca baltë;
Kërkon një det, të mjekojë plagët.
në deltë loton kripën e fjalëve
Zbathet në breg,
dhe fati bëhet ngjarje;
Një grua është një zemër
që fle përmbi harrim
10 libra klasikë mbi tragjedinë e shpërdorimit të jetës
Shumica e njerëzve nuk e shkatërrojnë jetën e tyre me një gabim të vetëm dramatik. Ata e humbasin atë duke ndjekur gjëra të gabuara, duke pritur një “nesër” që nuk vjen kurrë, ose duke jetuar tërësisht për atë që mendojnë të tjerët.
- Ja 10 prej tyre!
1. “Vdekja e Ivan Iliçit” nga Leo Tolstoi
Një gjykatës i suksesshëm e kalon gjithë jetën duke u ngjitur në shkallët e shoqërisë dhe duke blerë orenditë e duhura, vetëm për të kuptuar, në shtratin e vdekjes, se e gjithë jeta e tij e respektuar ishte krejtësisht boshe.
2. “Mbetjet e ditës” nga Kazuo Ishiguro
Një shërbëtor anglez i moshuar hedh vështrimin pas në dekada shërbimi të përkushtuar, duke u përballur me të vërtetën tronditëse se devotshmëria e tij e ngurtë i kushtoi dashurinë e vetme të vërtetë që kishte pasur ndonjëherë.
3. “Oblomovi” nga Ivan Gonçarovi
Një fisnik i butë dhe inteligjent i kalon vitet i shtrirë në shtrat, i paralizuar nga pavendosmëria. Ai lejon që pasuria e tij të shkatërrohet dhe dashuria të largohet, sepse përballja me realitetin kërkon shumë mund.
4. “Madame Bovary” nga Gustave Flaubert
E mërzitur nga jeta e zakonshme, Ema ndjek fantazi romantike të cekëta dhe grumbullon borxhe, duke shkatërruar familjen e saj dhe veten në kërkim të një bote magjepsëse që nuk ekziston.
5. “Portreti i Dorian Greit” nga Oscar Wilde
Një i ri pashëm e shkëmben shpirtin e tij për të mbetur përgjithmonë i ri. Duke ikur nga mosha dhe përgjegjësia, ai e shpërdoron jetën në kënaqësi boshe dhe e shkatërron ndërgjegjen e vet.
6. “Silas Marner” nga George Eliot
I tradhtuar nga komuniteti i tij, një endës i vetmuar mbyllet në vetvete për të numëruar monedha ari në errësirë, duke lënë të kalojnë pesëmbëdhjetë vjet në një izolim të hidhur, derisa dashuria e detyron të zgjohet.
7. “Bisha në xhungël” nga Henry James
Një burrë e kalon të gjithë rininë duke pritur një fat të rrallë e katastrofik që beson se e pret, vetëm për të zbuluar, tepër vonë, se tragjedia e vërtetë ishte fakti që nuk bëri asgjë ndërsa priste. 8. “Jo më njeri” (No Longer Human) nga Osamu Dazai
I tjetërsuar nga të gjithë, një i ri shtiret si budalla vetëm e vetëm për t’u përshtatur. I paaftë për të qenë i sinqertë me botën apo me veten, ai gradualisht ia dorëzon njerzillëkun e tij mpirjes dhe dëshpërimit.
9. “Shkretëtira e Tatarëve” (The Tartar Steppe) nga Dino Buzzati
Një ushtar i ri vendoset në një postë të shkretë, në pritje të lavdisë në një betejë të madhe. Tridhjetë vjet kalojnë në heshtje dhe ai kupton se e ka kaluar gjithë jetën duke pritur një luftë që nuk erdhi kurrë.
10. “Stoner” nga John Williams
Një profesor i heshtur përballon një martesë të ftohtë, intriga të vogla zyre dhe një dashuri të humbur, pa shkaktuar kurrë ndonjë skenë. Një histori thellësisht prekëse që shtron pyetjen: kur jeta kalon pa u vënë re, a është kjo një humbje e heshtur apo një fitore e heshtur?
Cilin nga këta 10 tituj keni lexuar dhe cili ju ka prekur më thellë?
