CILA JENI JU
Bruna Softa
!
Njoha një ditë në Tiranë
Një zonjë shumë të nderuar
Kishte ardhur nga Amerika
Shpirtbukur si vetë drita
Madhësia e saj më çuditi
Bukuria e saj më mahniti
Ishte si vajzë 15 vjeçare
Gruaja me moshë 50 vjeçare
Më qerasi mua të mjerit
Që kisha formen e berberit
U turpërova nga sjellja e saj
Ishte perëndeshë për çdo skaj
Jeta të gjithë i ka ndarë
Ca njerëz e ca kusarë
Por Buqa Softa për mua
Ishte perëndesha grua
Një perëndeshë familjare
Që di të lozë në çdo valle
Në çdo hap mbjell dritë
Grua e rrallë për për mirësi
Jeton atje në Amerikë
Ku jeta i tha rri mos ik
Sepse asnjëhere për mirësinë
Askush se gjeti perëndinë
